نویسنده: فرحناز
تاریخ: ۱۳٩۱/٧/٢٩
.
.
هر شب که دخمل کوچیکم از درس فارق میشه و می شینه پشت پیانوی خودش ؛سمفونی  های روح بخشی رو  اجرا میکنه که روحم رو جلا میده . به معنای واقعی کلمه لذت میبرم و به وجد میام 
یا وقتی دخمل بزرگم رو میبینم که داره تمام تلاشش رو میکنه  تا عکس هایی  رو که گرفته  قابل عرضه باشه ؛چه برای نمایشگاه یا مجلات ؛ واقعا  هیجانی رو تو وجودم حس میکنم که قلبم رو به تپیدن وامیداره و منو  وادار میکنه اشک شوقی بریزم و آروم بشم 
واقعا دنیای من بدون وجود و حضور  فرشته هام هیچ لطفی نداره . هیچ . شکرت خدا شکر 

  • خرید بک لینک | بک لینک