نویسنده: فرحناز
تاریخ: ۱۳٩۱/۱٠/۱٢

 

فکر میکنم کم و بیش همگی مهارت هایی داریم  که دست مایه ی ذوق و شوق  ما  برای آموختن از گذشته باشد تا به همین امروز . میخواهد  مضرابی  دست گرفتن  باشد به قصد نواختن  سازی؛ یا قلمی برای رسم  طرحی ؛یا خاک رسی برای ساختن پیکره ای و الی آخر ..

اما شده بخواهی  چنگی بزنی بر تار دلی  بواسطه ی یکی از همین مهارت ها و با تمام ادعایت نتوانی ؟ اصلا دست و دل ات چه ؟ شده جا بمانند و نخواهند ؟ شما را نمی دانم  ولی برای من چنین اتفاقی بار ها افتاده  و می افتد و هنوز که هنوز است  نتوانستم بفهمم  دلیل اش را . ناراحت

 

 پی نوشت ::. اربعین دیگری در راه است و  وقت بار گذاشتن شله زرد نذری مادر نزدیک . نذری که سال هاست  ادامه دارد و تنها دلخوشی مادر . امید که سالیان سال  سلامت باشد و  منتظر اربعین سال بعد . لبخند


  • خرید بک لینک | بک لینک